«لغت نامه دهخدا»
[اَ رِ] (اِخ) ابن احمدبن محمد الشیخ. هفتمین از شرفای حسنی مراکش (از 1012 تا 1016 ه . ق.). و او با دو برادر خود زیدان و شیخ بن احمد همواره در مخاصمه و کشمکش بود.