«لغت نامه دهخدا»
[اَ مُ حَمْ مَ] (اِخ) جعفربن محمد بن الحسین بن محمد بن موسی بن عبدالله بن الحسن بن علی علیهم السلام. شریف مکه. صاحب حبیب السیر گوید: در آن اوان که العزیز بالله اسماعیلی در مصر بر مسند عزّت تمکن داشت شخصی را که موسوم بود به بکجور والی مکه گردانید و ابومحمد جعفربن محمد بن الحسین بن محمد بن موسی بن عبدالله بن الحسن بن امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب علیهم السلام خروج کرد و بکجور را بقتل آورد و مدت بیست و دو سال در آن بلدهء فاخره باقبال گذرانید و بعد از فوتش ولد او عیسی حاکم گردید.