«لغت نامه دهخدا»
[اَ نَ] (اِخ) کردی. احمدبن مروان بن دوستک ملقب به نصرالدوله. او از ملوک میافارقین و دیار بکر است. پس از قتل برادرش ابوسعید در 403 ه . ق. به سلطنت رسید و مدت پنجاه سال در کمال رفاه حکم راند و در 453 درگذشت.