«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع مص) شاد کردن. (مصادر بیهقی) (زوزنی). شاد و مسرور ساختن. || شادی کردن. شاد شدن. || ابهاج ارضی؛ صاحب نبات زیبا گردیدن زمینی. || خوب و نیکو گردیدن.
