ابی رام

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (اِخ)(1) (پدر عالی) نام دوتن به بنی اسرائیل: اول سرداری از بنی رَأوبن. که در دشت با قارون(2) و داثان و غیره همداستان شد و تسلط و اقتدار موسی را ناچیز انگاشتند. رجوع به سفر اعداد تورات فصل 16 شود. دوم پسر هیل که در جوانی بترغیب پدر جسارت ورزید و خواست یریحو را دوباره بنا کند و بفرمان الهی هلاک شد. رجوع به کتاب اول پادشاهان تورات فصل 16 و 34 شود.
(1) - Abiron.
(2) - Core.