«لغت نامه دهخدا»
[اُ بَیْ یِ] (اِخ) یکی از دو شعب به نخلستان یمانیه. و شعب دیگر را اُبام گویند و میان این دو شعب کوهی است. و در منتهی الارب نام دوم را اُبَیمه آورده است.