ابیون

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (معرب، اِ) افیون. اپیون. هپیون. مَهاتل. مَهاتُول. تریاک :
بریده هوش جهان هیبت تو چون ابیون.
رجوع به اپیون و هپیون شود.