اپیکا

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (اِ) (مخفف و مصحف ایپِکاکوانها(1)) پوست ریشه ای است که از برزیل آرند و از آن اِمتین و دیگر ادویهء مقیی ء کنند.
(1) - lpecacuanha.