«لغت نامه دهخدا»
[اِتْ تِ] (ص نسبی) ناگهانی. غیرمترقب. غیرمنتظر. || مبنی بر اتفاق و وحدت : کسی کش خرد رهنمون است هرگز بگیتی ره و رسم صحبت نورزد که صحبت نفاقی است یا اتفاقی دل مرد دانا از این هر دو لرزد اگر خود نفاقیست جانرا بکاهد وگر اتفاقی بهجران نیرزد.سنائی.