اتقاء

«لغت نامه دهخدا»

[اِتْ تِ] (ع مص) پرهیزیدن. تقوی. وَرَع. پرهیز. پرهیزکاری. ترسیدن. حذر گرفتن. (تاج المصادر). حذر کردن. (زوزنی). توقی. خویشتن را نگاه داشتن. || چیزی فراپیش چیزی بردن.
- اتقاءالله؛ ترسیدن از خدای تعالی.