«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع مص) در پی کردن. (منتهی الارب). پی درپی آوردن. || متقدم شدن. || حواله کردن. (تاج المصادر) (منتهی الارب). || عهد و زنهار دادن کسی را. (تاج المصادر) (منتهی الارب): اتلیته سهماً؛ تیر امان دادم او را. اتلیته ذمه عهد؛ زنهار دادم او را. || باقی گذاشتن نزد کسی اندکی از حق خود. (منتهی الارب). || بابچه گشتن. (تاج المصادر): اتلت الناقه؛ بابچه شد ناقه که پس وی میرود. (منتهی الارب).