«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع مص) گردن بیفراشتن. (زوزنی) (تاج المصادر). گردن برافراشتن آهو از جای خود: اتلع الثور من الکناس؛ سر بیرون کرد گاو از جای باش. || گردن ستیخ کردن. || بلند کردن گردن و برداشتن آن برای دیدن چیزی. گردن کشیدن.