«لغت نامه دهخدا»
[اِتْ تِ] (ع مص) بیعقل و حیران شدن. (مؤید). سرگشته شدن. || اندوه مند گشتن. || اِتَّلَهَهُ النبیذ؛ بیخود کرد شراب او را. (منتهی الارب).