اتمک

«لغت نامه دهخدا»

[اَ مَ] (ترکی، اِ) نان. (مؤید). || آب و نان. (غیاث). || نان پاره :
کو شه طغان جود که من بهر اتمکی
پیشش زبان بگفتن سن سن درآورم.
خاقانی.