اتوکشیده

«لغت نامه دهخدا»

[اُ کَ / کِ دَ / دِ] (ن مف مرکب)جامه ای که اتو کرده باشند :
بغیر من که بتن نقش بوریا دارم
اتوکشیده که دارد قبای عریانی.اشرف.