اتوی

«لغت نامه دهخدا»

[اَ وا] (ع ن تف) مهلک تر.
-امثال: اتوی من دین؛ و انما قیل ذلک لانّ اکثر الدّیون هالک ذاهب.
اتوی من سلف؛ السلف و السلم واحد و هما ما اسلف من طعام او غیره. (مجمع الامثال).