اتیپی

«لغت نامه دهخدا»

[اِ یُ] (اِخ)(1) نام قدیم حبشه(2) نزد یونانیان. کشور پادشاهی افریقای شرقی که از جهت مغرب به سودان و مصر و انگلیس و از طرف جنوب به کنیا(3) و از سوی مشرق به اریترهء ایتالیا و جیبوتی و سومالی محدود است. مساحت آن 1120400 هزار گز و دارای دوازده میلیون مردم. و آن کشوری است کوهستانی و فلاحتی و محل پرورش دواب. صادرات آن قهوه، پوست، غلات، چرم و عاج. پایتخت آن آدیس آببا(4) و شهر مهم آن هارار(5) می باشد. زبان آن سامی و شعبه ای از امهاری است. مذهب اهالی مسیحی قبطی است و تاریخ اساطیری آن از تأسیس امپراطوری اتیپی بتوسط منلیک(6)پسر سلیمان و ملکهء سبا و سلسله های مختلفی که خود را از اخلاف آنان پنداشته و بر این مملکت سلطنت کرده اند شروع می شود. در سال 1889م. منلیک دوم پادشاه شوآ که نجاشی(7) (امپراطور حبشه) گردید وحدت آن مملکت را مُستقر کرد و در 1930 پسر راس ماکنن(8) بنام هله سلاسیه(9) به امپراطوری انتخاب شد. و رجوع به حبشه شود.
(1) - Ethiopie.
(2) - Abyssinie.
(3) - Kenya.
(4) - Addis - Abeba.
(5) - Harrar.
(6) - Menelik.
(7) - Negus - Negous.
(8) - Ras Makonnen.
(9) - Haile Selassie.