اثابه

«لغت نامه دهخدا»

[اِ بَ] (ع مص) پرآب گردانیدن (حوض)
- اثاب الحوض.؛ (منتهی الارب). || پاداش دادن. (تاج المصادر بیهقی): اثابه الله. (منتهی الارب). || بشتافتن. || فربه شدن پس از لاغری از مرض. || اعاده کردن چیزی. (منتهی الارب). || به اعتدال مزاج بازآمدن. به شدن از بیماری. (تاج المصادر بیهقی) (منتهی الارب).