«لغت نامه دهخدا»
[اَ/اُ] (معرب، اِ)(1) (از یونانی آیتال) یکی از آلات کیمیا که از شیشه یا سفال کنند برهیئت طبقی با سرپوش و دم بطول یک ذراع و عرض یک بدست و برای تصعید جیوه و گوگرد و زرنیخ و جز آن بکار برند. (1) - Aludel (Aithal).