«لغت نامه دهخدا»
[اُ رَ] (ع اِ) اُثرَت. تنگ سال. || حال ناخوش. || بزرگواری موروثی که زبانزد مردم باشد. || بقیه ای از علم که برگزیده شود. || نشانی است در باطن سپل شتر که به آهن کرده شود تا بدان پی آن شتر گیرند. (منتهی الارب).