«لغت نامه دهخدا»
[اَ عَ] (ع ص) مهتر بزرگ با فضائل و معارف. (منتهی الارب). || مرد دندان زائد یا کج و راست برآورده. || که دندانی افزون دارد. (مهذب الاسماء). آنک دندان افزونی دارد در پیش یکدیگر. (تاج المصادر). مؤنث: ثَعْلاء. ج، ثُعل.