«لغت نامه دهخدا»
[اِ/اُ فی یَ] (ع اِ) دیگپایه. دیگپایهء سنگین. یک پایه از سه پایهء دیگدان. (غیاث). سنگی که دیگ بر آن نهند. || جماعت مردم. || عدد بسیار. (منتهی الارب). ج، اَثافی، اَثافیّ.