«لغت نامه دهخدا»
[اَ لَ] (ع اِ) واحد اَثل، بمعنی درخت شوره گز. || متاع خانه. || خواربار. || ساز و سامان. || بیخ. (منتهی الارب). || حسب: نحت در اثله؛ طعنِ در حسب. || اصل چیز. ج، اَثلات.
