اثول

«لغت نامه دهخدا»

[اَ وَ] (ع ص) دیوانه. (زوزنی). احمق. || کم نصرت. کم خیر. || سست کار. || سست رو. || تکهء(1) دیوانه. ج، ثول. (منتهی الارب).
(1) - بز نر.