«لغت نامه دهخدا»
[اِ تِ] (ع مص) جَسّ. مسّ با دست به سر. دست بسودن. (تاج المصادر) (منتهی الارب). || چریدن به دهان: اجتست الابل الکلاَ؛ چریدند شتران گیاهها را به دهنهای خود. (منتهی الارب).