«لغت نامه دهخدا»
[اِ تِ] (ع مص) دور ساختن از جای. (منتهی الارب). || از بیخ برکندن تره و امثال آن: اِجْتَفَأَ البَقْل. (منتهی الارب). || انداختن. (تاج المصادر).
