احوط

«لغت نامه دهخدا»

[اَ وَ] (ع ن تف) باحتیاط تر. باحتیاط نزدیکتر. ادخل در احتیاط: احوط اجتناب است. (حاشیهء رساله های عملیه). || نیکوتر. بهتر. || فروگیرنده تر. گردفروگیرنده تر.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر