احیاناً

«لغت نامه دهخدا»

[اَحْ نَنْ] (ع ق) اتفاقاً. گاهگاه : اگر احیاناً چارهء این شغل مرا [ احمد حسن ] بباید کرد من شرایط این شغل را درخواهم بتمامی. (تاریخ بیهقی). || هیچ. هرگز.