اخارج

«لغت نامه دهخدا»

[اَ رِ] (ع اِ) جِ خراج. || (اِخ) کوهی است بنی کلاب بن ربیعه بن عامربن صعصعه را. موهوب بن رشید القریظی در مرثیهء مردی گوید:
مقیم مااقام ذری سواج
و مابقی الاخارج و البتیل.(معجم البلدان).