«لغت نامه دهخدا»
[اَ شِ] (ع ص، اِ) جِ اخشب. کوههای انبوه و کوههایِ صعب العبور. (مراصد). || (اِخ) کوههای صمّان. (منتهی الارب). کوههائی است بصمّان که در قرب آنها کوه و پشته ای نیست. (معجم البلدان). || جبال مکه و جبال مِنی. || جبال سیاه نزدیک اَجَأ و بین آندو رمله ای است کوتاه. (معجم البلدان).