اختر دنباله دار

«لغت نامه دهخدا»

[اَ تَ رِ دُمْ لَ / لِ](ترکیب وصفی، اِ مرکب) ستارهء دنباله دار. نوعی از ستارگان که دُم گونه ای دارند و عرب آنرا ذوذنب خواند :
بخال و گوشهء ابروی او مبین گستاخ
که همچو اختر دنباله دار خونریز است.
صائب.
فتنه در دنباله دارد اختر دنباله دار
چون برآرد خط ز خال روی یار اندیشه کن.
صائب.