اختر شب گرد

«لغت نامه دهخدا»

[اَ تَ رِ شَ گَ] (اِخ) ماه :
تکیه بر اختر شبگرد مکن کاین عیار
تاج کاووس ببرد و کمر کیخسرو.
حافظ.