اختر نیک

«لغت نامه دهخدا»

[اَ تَ رِ] (ترکیب وصفی) اختر سعد :
وگر یار باشد خداوند هور
دهد مر مرا اختر نیک زور.فردوسی.
- اختر نیک گرفتن؛ تفأل.