اختن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ تَ] (مص) آختن. رجوع به آختن شود.
- براَختن؛ برکشیدن تیغ :
ابلهی باشد براختن تیغ چوبین بر کسی
کو بکمتر کس ببخشد در زمان صد ذوالفقار.
سنائی.