اخسر

«لغت نامه دهخدا»

[اَ سَ] (ع ن تف) نعت تفضیلی از خاسر. خاسرتر. بزیان تر. زیانکارتر : لاجرَم اَنّهم فی الآخره هُم الاخسرون. (قرآن 11/22).
-امثال: اخسر صفقه من شیخ مَهوٍ.
اخسر من حمّاله الحطب.
اخسر من مغبون.