«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (اِخ) طائفه ای اند صحرانشین. || (اِ) کنایت از حوائج دیگ است چنانچه زیره و فلفل و میخک و هرچه مانند این باشد. کذا فی العلمی. (مؤید الفضلاء).
