«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع مص) اخطاطِ وجه؛ خط دار گشتن روی. || اخطاط غلام؛ عذار برآوردن کودک. || اِخطاط خِطّه؛ از آن خود گردانیدن آنرا و نشان کردن بر آن.