«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع مص) اخقاق بکره؛ فراخ سوراخ گردیدن چرخ چاه از محور. || فراخ کرانه شدن نعامه از زرنوق. (نعامه چوبی است که عرضاً بر دو زرنوق (دو پایه) ساخته بر کنارهء چاه نهند). || آواز دادن شرم زن گاه آرمش.