اخکل

«لغت نامه دهخدا»

[اَ کَ(1)/ کُ] (اِ)(2) داس باشد. (یعنی) خسهای سرتیز که بر سر دانه های جو و گندم باشد و داسه نیز گویند. (مجمع الفرس سروری) (برهان). اَخْگل. خارهای بلندی که بر سر خوشه های جو و گندم باشد.
(1) - به ضبطِ نسخهء قدیمِ السامی.
(2) - Arete. Barbe.