اخنس

«لغت نامه دهخدا»

[اَ نَ] (اِخ) ابن شهاب بن شریق بن ثمامه بن ارقم بن عدی بن معاویه بن عمروبن غنم بن تغلب. صواب آنست که وی از صحابه نبود و اخنسی که از صحابهء رسول (ص) بود همان اخنس بن شریق الثقفی است. (تاج العروس). و این بیت از اوست:
تظلّ به رُبدُالنعام کأنها
اماء تزحی بالعشی حواطب.
(الموشح چ مصر ص44).