اخیدنه

«لغت نامه دهخدا»

[اِ نَ] (اِخ)(1) اکیدنه. عفریت اساطیری یونان قدیم، بهیئات نیمه زن و نیمه مار، که سربر(2) و لرن(3) و شیمر(4) و سفنکس(5) و دراگون(6) و گرگن(7) و شیر موسوم به نمه(8) را بزاد(9).
(1) - echidna.
(2) - Cerbere.
(3) - Lerne.
(4) - Chimere.
(5) - Sphinx.
(6) - Le Dragon.
(7) - La Gorgone.
(8) - Nemee. (9) - در قاموس الاعلام این نام بتصحیف اخینده (Echinda) آمده است.