اخیمعص

«لغت نامه دهخدا»

[ ] (اِخ) (برادر غضب) پسر و جانشین صادوق که گویا در سلطنت سلیمان کاهن بزرگ بود. وی در زمان سلطنت داود، داود را از مشورت دشمن ابی شالوم مطلع ساخت و هم داود را از کشته شدن و مغلوب گشتن ابشالوم مستحضر گردانید. (قاموس کتاب مقدس).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر