ادب آوازه

«لغت نامه دهخدا»

[اَ دَ زَ / زِ] (ص مرکب)بلندآوازه. (مؤید الفضلاء) (برهان) (آنندراج) :
نام نظامی بسخن تازه کن
گوش فلک را ادب آوازه کن.نظامی.
و این معنی از بیت نظامی حاصل نمیشود و بر اساسی نیست.