ادب پذیر

«لغت نامه دهخدا»

[اَ دَ پَ] (نف مرکب) پذیرای ادب: این کودک ادب پذیر نیست.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر