ادب پرورده

«لغت نامه دهخدا»

[اَ دَ پَ وَ دَ / دِ] (ن مف مرکب) ادب آموخته. فرهیخته :
ادب پروردهء عشقم نیاید خیرگی از من
نسوزد آتش می پردهء شرم و حجابم را.
صائب.