«لغت نامه دهخدا»
[اَ رَ زا دَ] (اِخ) نجم الدین افندی، پسر سعدالله افندی، مدرس. از مردم ادرمید. یکی از ملاهای بزرگ. او پس از آنکه مقدمات علوم را آموخت و در مدتی کم مراتب علمیهء وقت را پیمود بقضاوت طرابلس غرب و قونیه و سیواس و بعض ولایات دیگر منصوب شد و هم در مدینهء منوّره و مصر ملاّئی میکرد و در 1268 ه . ق. در مدینهء منوره وفات کرد و برادر او سعدالدین افندی که پدرزن سامی بیک نویسندهء قاموس الاعلام ترکی است بعضی اوقاف در اسلامبول دارد. (قاموس الاعلام ترکی).