ادری

«لغت نامه دهخدا»

[اَ را] (ع ن تف) نعت تفضیلی از درایت. داناتر. بدرایت تر. آگاه تر :
فالعقل فن واحد و طریقه
ادری و ارصد والجنون فنون.
-امثال: صاحب البیت (یا اهل البیت) ادری بما فی البیت.