«لغت نامه دهخدا»
[اَ عَ] (ع ص) سیاه. || رجل ادعج؛ مرد سیاه چشم. سیاه چشم سخت سیاه. (مهذب الاسماء). آنک سیاههء چشمش سخت سیاه بود. (تاج المصادر بیهقی). || سیاه گونه.
