ادگار

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (اِخ)(1) پادشاه انگلوساکسن ملقب به ازلینگ(2) بمعنی بلندآوازه. او حقاً وراثت تخت و تاج داشت لکن در اول هارلد و سپس در 1066 م. گیوم فاتح حق ویرا غصب کردند و او مجبور شد تا از حق وراثت خویش دست کشد و بقیهء عمر را در خدمت گیوم با صداقت تام بگذراند.
(1) - Edgar.
(2) - Atheling.