ادم

«لغت نامه دهخدا»

[اِ دُ] (اِخ)(1) ادومه(2). ناحیتی شامل قسمت جنوبی یهودیه و قسمت شمالی عربستان. رجوع به ادوم شود.
(1) - Edom.
(2) - Idumee.